Hunter eyes, fox eyes dan canthal tilt: apa yang boleh dan tidak boleh diubah oleh pembedahan kelopak mata

Pembedahan kelopak mata dan kening boleh mengubah tisu lembut, seperti ketinggian kening dan jumlah kelopak atas yang kelihatan, tetapi tidak tulang rongga mata yang menentukan sebahagian besar canthal tilt di sebalik "hunter eyes" dan "fox eyes". Istilah itu hanyalah singkatan di media sosial tentang kedudukan mata dan kening pada wajah. Artikel ini menerangkan setiap istilah dalam bahasa anatomi, apa kata ukuran, apakah prosedur "fox eye" dan komplikasi yang pernah dilaporkan, serta cara memilih pakar bedah jika anda masih mahu bertanya.

Apakah maksud "hunter eyes", "fox eyes" dan "canthal tilt"?

Canthal tilt ialah satu-satunya istilah yang boleh diukur: sudut garis khayalan dari sudut dalam mata (kantus medial) ke sudut luar (kantus lateral), berbanding garis mendatar. Tilt "positif" bermaksud sudut luar lebih tinggi daripada sudut dalam. "Hunter eyes" dan "fox eyes" bukan istilah perubatan.

Seperti yang digunakan dalam trend ini, "hunter eyes" biasanya bermaksud kening yang rendah, kelopak atas yang sedikit kelihatan dan rupa mata yang cengkung, manakala "fox eyes" biasanya bermaksud hujung luar mata yang terangkat dan memanjang serta hujung kening yang lebih tinggi. Setiap satunya sebenarnya tiga ciri berasingan: kedudukan kening berbanding tulang di atas mata, jumlah kulit kelopak atas yang kelihatan, dan kedudukan sudut luar berbanding sudut dalam. Hanya dua yang pertama kebanyakannya tisu lembut. Yang ketiga dipegang oleh tendon kantal lateral, jalur kecil yang menambat sudut luar kelopak pada dinding sisi rongga mata (orbit), iaitu tulang.

Itulah sebabnya satu perkataan trend ialah titik permulaan yang lemah untuk perbincangan pembedahan. Pakar bedah akan bertanya ciri yang mana satu yang anda maksudkan, kerana setiap satu mempunyai jawapan berbeza.

Berapakah canthal tilt yang normal, dan adakah yang ideal?

Tiada satu nilai ideal, dan ukuran berbeza mengikut jantina dan etnik. Kajian tiga dimensi 2025 ke atas 46 orang dewasa Cina dan 101 orang dewasa Kaukasia berumur 18 hingga 30 tahun mengukur sudut kantal lateral purata kira-kira 32 darjah pada lelaki Cina, 36 pada wanita Cina, 36 pada lelaki Kaukasia dan 38 pada wanita Kaukasia, dan mendapati peserta Kaukasia mempunyai sudut kantal dan nilai canthal tilt yang lebih besar secara signifikan daripada peserta Cina.

Angka itu datang daripada satu kumpulan dewasa muda, diukur dengan satu set penanda, jadi ia menggambarkan julat wajah normal dan bukan sasaran. Penulisnya menyatakan tujuan mereka dengan jelas: data sekitar mata berbeza mengikut etnik dan jantina, dan pakar bedah mesti mengambil kira perkara ini semasa merancang pembedahan. Wajah yang kelihatan "tidak kena" berbanding gambar trend mungkin masih dalam julat normal untuk wajah itu.

Kajian keutamaan ialah perkara lain. Dalam satu eksperimen yang diterbitkan pada 2007, penilai yang melihat wajah wanita yang diubah secara digital memilih versi dengan canthal tilt medial yang ditekankan sebanyak 93% daripada masa. Ini menunjukkan bagaimana sekumpulan kecil penilai bertindak balas terhadap suntingan gambar dalam keadaan makmal. Ia tidak membuktikan bahawa perubahan melalui pembedahan akan kelihatan semula jadi pada wajah sebenar, atau bahawa sesiapa patut mahukannya.

Bahagian rupa yang mana boleh diubah oleh pembedahan kelopak mata, dan yang mana tidak?

Pembedahan boleh mengubah tisu lembut: jumlah kulit kelopak atas, ketinggian lipatan kelopak atas, sedikit kedudukan kening, dan sokongan kelopak bawah di sebelah luar. Ia tidak boleh mengubah bentuk rongga mata, kedudukan tulang pipi atau struktur tulang di bawahnya secara jujur, yang menetapkan sebahagian besar tilt dan rupa "cengkung".

Inilah bahagian yang saya mahu pembaca ingat. Tiga perkara sering disalah anggap sebagai masalah kelopak mata. Kening yang berat boleh menjadikan kelopak atas kelihatan berlipat dan mata kelihatan lebih rendah dan tertutup, iaitu soal kedudukan kening yang saya bincangkan dalam panduan saya tentang pilihan angkat kening. Lipatan yang rendah atau tiada mengubah jumlah kelopak yang kelihatan, seperti dalam artikel saya tentang pembedahan double eyelid. Dan lipatan di sudut dalam (lipatan epikantal) mengubah rupa sudut dalam, iaitu pembedahan lain, dalam artikel epicanthoplasty.

Apa yang tidak dilakukan oleh mana-mana pembedahan kelopak atau kening ialah mengubah kedudukan tulang. Jika rupa yang diingini bergantung pada orbit atau tulang pipi yang berbeza, pembedahan kulit dan tendon tidak boleh melakukan apa yang boleh dilakukan oleh orbit yang berbeza, dan menolak tisu lembut lebih jauh untuk menirunya menambah risiko.

Apakah prosedur "fox eye", dan apakah komplikasi yang dilaporkan?

"Fox eye" ialah nama bagi tiga pendekatan berbeza: thread lift, yang meletakkan benang di bawah kulit untuk menarik kening atau sudut luar ke atas; kantoplasti atau kantopeksi lateral, yang mengetatkan atau menempatkan semula sudut luar kelopak; dan angkat kening, yang menaikkan kening itu sendiri. Ia bukan pembedahan yang setara, dan setiap satu mempunyai komplikasi yang diterbitkan.

Benang. Meta-analisis 2021 ke atas 26 kajian thread lift muka, meliputi muka secara umum dan bukan hanya kawasan mata, melaporkan kadar gabungan bengkak (35%), lekuk kulit (10%), kebas atau perubahan deria (6%), benang yang kelihatan atau teraba (4%), jangkitan (2%) dan benang menembusi keluar kulit (2%). Benang tidak larut mempunyai kadar perubahan deria dan penembusan yang lebih tinggi daripada benang larut (7.6% berbanding 1.6% bagi penembusan), dan kepuasan jatuh daripada 98% sejurus selepas rawatan kepada 88% kemudian. Penulis menasihati supaya dibincangkan sebelum rawatan bahawa kesan angkat mungkin tidak kekal.

Sudut luar. Kajian yang diterbitkan tentang prosedur kantal lateral kebanyakannya berkenaan kedudukan kelopak bawah yang tidak betul, iaitu kelopak yang melorot, terbalik keluar atau terlalu rendah, yang dibetulkan atau dicegah oleh prosedur ini. Satu siri retrospektif 146 pesakit melaporkan kejayaan pada 86% menurut penilaian pakar bedah dan 91% menurut penilaian pesakit, dan menyenaraikan penemuan yang perlu direkodkan sebelum memilih teknik, termasuk vektor pipi dan mata (negatif pada 62%) dan canthal tilt (neutral pada 49%, negatif pada 18%). Maksud untuk trend ini ialah pembedahan ini direka berdasarkan sokongan dan fungsi kelopak. Perubahan sudut luar untuk rupa semata-mata masih menjejaskan kedudukan kelopak bawah, dan kelopak yang lebih rendah atau tidak menutup dengan baik boleh membiarkan permukaan mata terdedah dan kering. Saya terangkan masalah itu dalam artikel tentang mata kering selepas pembedahan kelopak mata.

Angkat kening. Kajian sistematik 2018 ke atas 76 kajian angkat kening mendapati kadar komplikasi berbeza mengikut teknik: pembedahan semula paling tinggi selepas angkat kening garisan rambut (7.4%), kebas selepas angkat kening langsung (5.5%), tidak simetri selepas angkat temporal atau lateral (1.5%) dan keguguran rambut selepas angkat endoskopik (2.8%). Penulis juga menyatakan kekurangan ujian rawak dan ukuran hasil piawai, jadi angka itu tidak patut dibaca sebagai kedudukan teknik.

Bagaimana dengan mewing dan dakwaan lain di dalam talian?

Mewing, iaitu menekan lidah ke lelangit mulut dengan kepercayaan ia membentuk semula rahang dan bahagian tengah muka, ialah perkara lain daripada pembedahan kelopak mata. Artikel ini tidak memetik sebarang kajian tentangnya, maka tiada dakwaan menyokong atau menentang. Apa yang boleh dikatakan lebih sempit: tiada apa-apa tentang postur lidah, senaman mata, pita atau aplikasi "canthal tilt" yang mengubah tendon kantal lateral atau orbit.

Berhati-hati dengan dakwaan bahawa tilt boleh "diukur" daripada satu swafoto. Sudut bergantung pada jarak kamera, kedudukan kepala, ekspresi wajah dan penanda yang digunakan, dan kajian di atas menggunakan imej 3D yang ditentukur. Satu gambar dari satu sudut ialah asas yang lemah untuk sebarang keputusan, dan skor aplikasi bukan penilaian perubatan.

Bagaimana jika saya memikirkan mata saya sepanjang masa?

Mahu wajah kelihatan berbeza adalah perkara biasa dan bukan kelemahan. Apabila kebimbangan itu menguasai, dengan berjam-jam membandingkan gambar, menyemak cermin atau mengelakkannya, atau kesusahan yang berterusan selepas perubahan, wajar berbincang dengan doktor, dan itu soal kesihatan, bukan soal bangga diri.

NHS menerangkan gangguan dismorfik badan sebagai keadaan di mana seseorang amat bimbang tentang satu bahagian badan, sering muka, dan menyatakan bahawa menghidapnya tidak bermakna seseorang itu sombong atau obses dengan diri sendiri. Ia menasihati berjumpa GP, menyatakan ia boleh dirawat dengan terapi kognitif tingkah laku atau, bagi gejala sederhana, ubat antidepresan jenis SSRI, dan menyatakan gejala mungkin tidak hilang tanpa rawatan. Kajian sistematik 2015 menyatakan bahawa orang dengan keadaan ini sering mula hadir, dan didiagnosis, di tempat pembedahan kosmetik. Saya sebut perkara ini kerana pembedahan pada mata tidak merawat kesusahan tentang mata. Konsultasi yang baik akan bertanya tentang kebimbangan itu dan bukan hanya tentang kelopak.

Bagaimana saya memilih pakar bedah jika saya masih mahu bertanya?

Pilih pakar berdaftar, tanya ciri yang mana satu yang anda mahu ubah, dan tanya apa yang mereka tidak akan lakukan. Di Malaysia, pakar oftalmologi yang menjalani latihan lanjut dalam pembedahan okuloplastik menangani kelopak, kening dan tisu sekitar rongga mata. Pendaftaran mereka boleh disemak, seperti yang saya terangkan dalam panduan saya memilih pakar bedah kelopak mata di Malaysia.

Soalan yang berbaloi ditanya: bahagian mana rupa trend itu tulang, mana tisu lembut dan mana yang boleh diubah; apakah rancangannya jika kelopak lebih rendah atau tidak menutup dengan baik selepas itu; dan apakah alternatif berisiko lebih rendah. Jika rancangan itu terasa tidak kena, wajar mendapatkan pendapat kedua sebelum pembedahan kelopak mata atau orbit.

Untuk gambaran lebih luas tentang bagaimana mata dan kening berfungsi bersama, lihat bahagian estetik sekitar mata dan artikel hab saya tentang apa yang menjadikan mata kelihatan penat.